Ellen Martin wybiera się z mężem na wycieczkę łódką. Łódź się wywraca. Mąż ginie. Organizator tragedii chce wypłacić odszkodowania — okazuje się, że polisa ubezpieczeniowa nie istnieje. Firma była wydmuszką. Wydmuszka należała do innej wydmuszki. A na końcu tego łańcucha są dwaj prawnicy z Panamy, którzy od lat świadczą usługi dla bogatych ludzi na całym świecie, pomagając im nie płacić podatków. Ellen chce tylko odzyskać pieniądze. Trafia na jeden z największych finansowych przekrętów historii.
Pralnia to komedia dramatyczna z 2019 roku w reżyserii Stevena Soderbergha, twórcy Traffic, Erin Brockovich i serii Ocean’s. Scenariusz oparty na książce dziennikarza Jake’a Bernsteina o aferze Panama Papers. W rolach głównych Meryl Streep, Gary Oldman i Antonio Banderas. Film miał premierę na 76. Festiwalu Filmowym w Wenecji. Przeczytaj także: Wszystkie nowości na Netflixie w tym tygodniu: Horrorowy miniserial od braci Duffer, ślubny odcinek ,,Love is Blind: Polska”, komedia z Cohenem i Pike i nie tylko!
- Tytuł: Pralnia
- Tytuł oryginalny: The Laundromat
- Format: film
- Czas trwania: 96 min.
- Gatunek: komedia, dramat, prawdziwa historia
- Reżyseria: Steven Soderbergh
- Scenariusz: Scott Z. Burns
- Na podstawie: książki Jake’a Bernsteina Secrecy World (2017)
- Główna obsada: Meryl Streep, Gary Oldman, Antonio Banderas, Jeffrey Wright, David Schwimmer, Sharon Stone, Melissa Rauch
O czym jest Pralnia?
Film prowadzi dwa równoległe wątki. W pierwszym Ellen podąża za śladem fałszywej polisy coraz głębiej w świat spółek-wydmuszek, rajów podatkowych i prawniczych kruczków. W drugim Jürgen Mossack i Ramón Fonseca, dwaj prawnicy z Panamy stojący za tym wszystkim, komentują historię wprost do kamery. Tłumaczą mechanizmy, chwalą się sprytem, ironizują. To właśnie ten zabieg formalny, zaczerpnięty z Big Short Adama McKaya, jest jednym z bardziej kontrowersyjnych elementów całej produkcji.
Soderbergh opowiada aferę Panama Papers jako czarną komedię o tym, jak system finansowy działa dokładnie tak, jak ma działać — tyle że na rzecz bogatych, a nie reszty. Nie jest to film o dziennikarzach śledczych. To film o zwykłej kobiecie, która przypadkowo trafiła na sznurek i pociągnęła za niego, nie wiedząc, jak długi jest kłębek.
Pralnia – obsada i postacie
Ellen Martin to rola, której Meryl Streep nie gra ze swoją typową elegancją – wręcz przeciwnie. W krótkiej peruce i zwykłym stroju jest tutaj ikoną przeciętności, która staje naprzeciwko systemu zaprojektowanego tak, żeby jej nie słuchać. To jedna z jej bardziej kameralnych i mniej nagradzanych ról, ale też jedna z bardziej odważnych. Dwóch prawników, Mossacka i Fonsecę, zagrali odpowiednio Gary Oldman i Antonio Banderas – z komediowym dystansem i wyraźną przyjemnością płynącą z wcielania się w postaci, które doskonale wiedzą, że są złymi ludźmi, i w ogóle ich to nie martwi. David Schwimmer w roli pośredniego ogniwa łańcucha przekrętów dostarcza jednej z bardziej zabawnych scen w całym filmie, a Sharon Stone pojawia się w brawurowym epizodzie.
Kim jest reżyser?
Steven Soderbergh to jeden z najbardziej produktywnych i eksperymentalnych reżyserów swojego pokolenia. Zdobył Oscara za Traffic (2001), wcześniej nakręcił Erin Brockovich i serię Ocean’s. W 2013 roku ogłosił przejście na emeryturę. Wrócił szybciej, niż obiecał. Pralnia wpisuje się w jego zainteresowanie tematami systemowej korupcji i tym, jak duże instytucje działają kosztem małych ludzi.
Czy to prawdziwa historia?
Tak. Pralnia oparta jest na prawdziwych wydarzeniach z afery Panama Papers z 2016 roku. Był to największy w historii wyciek dokumentów z kancelarii prawniczej. Ujawnił 11,5 miliona poufnych dokumentów kancelarii Mossack Fonseca z Panamy. Pokazały one, jak politycy, biznesmeni i celebryci z całego świata ukrywali majątek w rajach podatkowych. Sama kancelaria pozwała Netflix po premierze, twierdząc, że film narusza ich dobre imię. Sprawa zakończyła się ugodą.
Co mówi krytyka?
Film podzielił recenzentów. Soderberghowi zarzucano, że nie dotrzymał tempa ani błyskotliwości Big Short, do którego film wyraźnie nawiązuje. Chwalono za to gwiazdorską obsadę i kilka udanych scen komediowych. Na Filmwebie ma ocenę 5,7/10. Na IMDb 6,3/10. Część krytyków uznała zakończenie z wygłoszonym przez Streep manifestem za zbyt dosłowne i agitacyjne. Inni — za jedyną właściwą puentę do historii, w której zwykli ludzie przegrywają z systemem.
Dlaczego warto obejrzeć?
Jeśli podobał ci się Big Short – wiesz, czego oczekiwać, choć w nieco mniej dopracowanym wydaniu. Pralnia tłumaczy skomplikowane mechanizmy finansowe w sposób dostępny i momentami bardzo zabawny. Oldman i Banderas komentujący własne przekręty wprost do kamery to pomysł, który przez część czasu działa znakomicie. A Meryl Streep w krótkiej peruce jako zwykła „Pani Kowalski” kontra system podatkowy bogatych to sam w sobie powód, żeby usiąść.
Przeczytaj także: Baumbach wziął powieść, która przez 40 lat uchodziła za niemożliwą do ekranizacji. I zrobił z niej film
Pralnia na Netflix
Pralnia dostępna jest na Netflix od 18 października 2019 roku.
Zwiastun
Poniżej oficjalny zwiastun.
