Libby Parsons budzi się na łodzi cała we krwi, z nożem w dłoni. Jej mąż zniknął. Straż Przybrzeżna pojawia się znikąd. Po sześciu latach więzienia Libby dowiaduje się, że jej mąż żyje, ukradł pieniądze i dziecko, a potem zniknął z premedytacją — zostawiając ją, by odpokutowała za morderstwo, do którego w ogóle nie doszło.
Podwójne zagrożenie (org. Double Jeopardy) to thriller z 1999 roku w reżyserii Bruce’a Beresforda — twórcy Driving Miss Daisy — z Ashley Judd i Tommy Lee Jonesem w rolach głównych. Film zarobił globalnie 177 milionów dolarów przy budżecie 40 mln, utrzymywał się przez cztery tygodnie na pierwszym miejscu amerykańskiego box office’u i jest teraz dostępny także na Netflixie, na podium najchętniej oglądanych filmów. Zwiastun znajdziesz na dole. Odkryj także aktualny ranking Top 10 filmów na Netflixie w Polsce
- Tytuł oryginalny: Double Jeopardy
- Format: Film
- Czas trwania: 1h 45 min
- Gatunek: Thriller
- Język oryginalny: Angielski
- Reżyseria: Bruce Beresford
- Scenariusz: David Weisberg, Douglas S. Cook
- Główna obsada: Ashley Judd, Tommy Lee Jones, Bruce Greenwood, Annabeth Gish
- Produkcja: Paramount Pictures, MFP Munich Film Partners
- Data premiery: 24 września 1999 (USA)
O czym jest Podwójne zagrożenie
Libby i Nick Parsons to zamożna para ze stanu Waszyngton. Romantyczny weekend na łodzi kończy się nagle: Libby budzi się cała we krwi z nożem w dłoni, Nick znika, a Straż Przybrzeżna już dostała wezwanie alarmowe — od Nicka, który twierdził, że został dźgnięty nożem. Bez ciała, bez świadków i z polisą ubezpieczeniową na 2 miliony dolarów na jej nazwisko, Libby zostaje skazana za morderstwo i trafia do więzienia. Zanim tam trafi, prosi swoją najlepszą przyjaciółkę, Angelę, żeby zajęła się ich czteroletnim synem, Mattym. To okazuje się błędem, który kobieta zrozumie zbyt późno.
W więzieniu Libby odbiera telefon, który zmienia wszystko: w słuchawce słyszy głos swojego syna. Okazuje się, że Nick żyje i jest pod opieką Angeli, a pieniądze zniknęły. Współosadzona, była prawniczka, tłumaczy jej zasadę z amerykańskiej Konstytucji: double jeopardy — nie można sądzić dwa razy za to samo przestępstwo. Skoro już skazano ją za zabójstwo Nicka, teoretycznie mogłaby zabić go naprawdę bez konsekwencji prawnych. Libby spędza sześć lat w więzieniu na intensywnych treningach. Kiedy wychodzi, nie ma już nic do stracenia, poza synem, którego chce odnaleźć za wszelką cenę.
Przeczytaj także: Brutalny mega hit z Alanem Ritchsonem od dzisiaj na Netflixie! ,,Maszyna do zabijania” to jeden z największych hitów tego roku
Obsada główna
Ashley Judd gra Libby Parsons, główną bohaterkę filmu i postać, która niemal w pojedynkę dźwiga półtorej godziny na ekranie. W momencie premiery Judd była jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktorek w Hollywood — po Kolekcjoner (1997) i Czas zabijania (1996) miała już wyraźnie zbudowany wizerunek. Libby nie jest pasywną ofiarą i nie gra bezradności. To bohaterka, która kalkuluje, dostosowuje się i cierpliwie realizuje plan dopracowywany przez sześć lat odsiadki.
Tommy Lee Jones wcielił się w Travisa Lehmana, kuratora sądowego Libby, byłego wykładowcę prawa. Jones przychodzi tu prosto po gigantycznym sukcesie Ścigany (1993), gdzie grał podobny typ: metodycznego tropiciela, który nigdy nie odpuszcza. To podobieństwo nie jest przypadkowe, studio wyraźnie grało tym skojarzeniem, a sam Jones doskonale o tym wiedział. Travis jest jednak bardziej złożony niż prosta kopia postaci ze Ściganego: to człowiek, który musi zdecydować, czy Libby warto pomóc, czy lepiej ją zatrzymać, a jego decyzja zmienia się, gdy zaczyna rozumieć, co naprawdę się wydarzyło.
W roli Nicka Parsonsa, zaginionego męża, wystąpił Bruce Greenwood. Aktor później znany m.in. z Star Trek (2009) i Trzynaście dni z lekkością wciela się w typ postaci, którą zaczynamy nienawidzić, gdy tylko ją rozszyfrujemy: uśmiechnięty, wyrachowany i kompletnie pozbawiony skrupułów. Przyjaciółkę Angelę zagrała Annabeth Gish (Mystic Pizza, Gone Mom).
Czy Podwójne zagrożenie to prawdziwa historia?
Podwójne zagrożenie to oryginalna historia — scenariusz napisali David Weisberg i Douglas S. Cook, którzy sprzedali pomysł Paramount Pictures w 1995 roku za 260 000 dolarów (wobec 500 000 po jego dostarczeniu). Film nie jest oparty na prawdziwej sprawie. Przywoływana zasada prawna — double jeopardy, czyli zakaz podwójnego karania (non bis in idem) — istnieje w amerykańskiej Konstytucji, ale jej zastosowanie w filmie jest prawnie błędne: klauzula chroni przed ponownym osądzeniem za to samo przestępstwo popełnione w tych samych okolicznościach, a nie za nową zbrodnię popełnioną później, nawet jeśli ofiarą jest ta sama osoba. Amerykańscy prawnicy karni przez lata szczegółowo komentowali tę nieścisłość.
Co mówią krytycy o Podwójne zagrożenie?
Dysproporcja ocen pomiędzy krytykami, a widzami jest wyraźna: 28% do 61% na Rotten Tomatoes podkreśla, że mimo mocnej obsady, film powierzchownie traktuje całą historię. Nieco inaczej podeszła do niego polska publiczność z 7.1/10 oraz 5.3/10 od widzów i krytyków na Filmwebie, podkreślając: ,,Ciekawy pomysł, (w miarę) zgrabnie poprowadzona fabuła i dobra gra aktorska. Film zasługuje na mocną 7-mkę.” Film utrzymywał się cztery tygodnie z rzędu na pierwszym miejscu amerykańskiego box office’u i zarobił globalnie 177 milionów dolarów, a to dość spory sukces komercyjny jak na thriller bez franczyzy.
Podwójne zagrożenie jest dostępny na Netflixie w Polsce
Film kilka dni temu pojawił się w katalogu Netflixa! To świetna okazja, aby ponownie zagłębić się w tę historię, lub odkryć ją na nowo. OGLĄDAJ NA NETFLIXIE
